Monday, May 27, 2013

ஜெயமோகனைக்கூட சகித்துக்கொள்கிறோம்

ஜெயமோகனின் ‘இப்படி இருக்கிறார்கள்’ பதிவைப் பற்றி இன்று (27-5-2013) பேசப்படுகிறது. 

அவர் சொல்கிற மாதிரியான நபர்கள் எழுத்தாளனிடம் மட்டுமா இப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள்?

படிக்கிற மாணவர்களிடம் ‘‘பத்தாப்பு படிக்கிறியே நான் ஒரு மனக்கணக்கு போடுதேன் விடை சொல்லு’’ என்று ஊரில் சிறுவர்களைப் பிடித்து வைத்துக்கொள்ளும் பெரியவர்கள் உண்டு. 

அப்படியான பெரியவர்கள் எப்பவுமே அப்படியல்ல. சிலநேரம் தொல்லையாக தெரிந்தால் சிறு பிள்ளைகள் அவரை விட்டு ஓடிவிடும். அப்படியான அனுபவம் நம்மை மிகுந்த எரிச்சலுக்குள்ளாக்கும் என்றாலும் மனநலம் குன்றியவர்களிடம், வயோதிகத்தில் நினைவு தப்பி பேசுபவர்களிடம் என்ன மாதிரியான சகிப்புத்தன்மையைக் கொண்டு நாம் வாழ்க்கையைக் கடந்து வருகிறோம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்.

ஆனால் ஜெயமோகனால் சகித்துக்கொள்ளமுடியாத அந்த மனிதரின் தலைக்கணத்தைவிட நினைவுகளில் கிரீடத்தோடு அலையும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான ஜெயமோகனின் தலைக்கணம்தான் சகித்துக்கொள்ள இயலாததாயிருக்கிறது.

எப்போதும்போல் அவரது இந்தப் பதிவும் திராவிட இயக்கத்தின்மீது சேறடிக்கும் முயற்சியாகவே அவருக்குப் பயன்பட்டிருக்கிறது. யாருக்கும் இல்லாத உளவியல் கோளாறு என்பதாக பொடி வைக்கிறார். எழுத்தின் போக்கில் அதை அவரே உணர்ந்ததால் சுசீந்திரம் கோயில் கதையைச் சேர்த்து சமன் செய்வதுபோல பாவனை செய்திருக்கிறார். 

அந்தப் பெரியவரின் பேச்சு ஜெயமோகனுக்கு சகித்துக்கொள்ள முடியாததுபோலவே இந்துத்துவவாதிகளுக்கும் பார்ப்பனருக்கும் இனிக்கும் எழுத்தாளரான ஜெயமோகனின் வரலாற்றுத் திரிபு எழுத்துக்களும் நமக்கு எரிச்சலையே ஏற்படுத்துகின்றன. ஆனால் நாம் ஜெயமோகனைக்கூட சகித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.

Wednesday, May 15, 2013

தோழர் வே.ஆனைமுத்து அவர்களின் நேர்காணல் (காணொளி)

‘‘ஓய்வு என்பது மனிதனுக்கு பெரியாரிய தத்துவப்படி வேலையை மாற்றிச் செய்வதுதான்.

என்னால படிக்கமுடியலன்னா படிக்கச்சொல்லி கேட்கலாம். எழுதமுடியலன்னா சொல்லச்சொல்ல எழுதச் சொல்லலாம். ஆனால் வேலையை நிறுத்தக்கூடாது.

நான் வேலையை நிறுத்தமாட்டேன். எனக்கு அந்த மனத்திண்மை உண்டு.

எந்த வறுமை இருந்தாலும் உடல் நலிவு இருந்தாலும் மற்ற தோழர்களால் தொல்லை இருந்தாலும் இதையெல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு போகறதுதான் பொதுவாழ்வு. அதுக்கு இலக்கணமா பெரியார் திகழ்ந்தார்.

அவருக்கு கூட இருந்தவர்கள் கொடுத்த தொல்லை எல்லாம் அளவு கடந்த தொல்லை. 

அவருக்கு இருந்த நோய் சராசரி மனிதனுக்கு வருகிற நோயல்ல. குடல் இறக்கம் என்பது பதினோறு வயதில் அவருக்கு வந்தது. சாவற வரைக்கும் இருந்தது. என்பத்திநாலு ஆண்டுகள் இருந்தது. என்பத்திநாலு ஆண்டுகளும் தாங்கிக்கிட்டுதான இருந்தாரு.”

இவ்வாறு ஆனைமுத்து அய்யா குறிப்பிடுகையில் கலங்கித்தான் போனேன். 

ஓய்வென்பது வேலையை மாற்றிச் செய்தல் என்பதையும் பொழுதுகள் போக்குவதற்காக அல்ல ஆக்குவதற்காக என்பதையும் சுயமுன்னேற்றப் பயிற்சி வியாபாரிகளின் வாயிலிருந்து கேட்டுச் சலிப்புறுகிறோம்தான். ஆனால் இவர் பேசும்போது பொருள் வேறாகிறது. வாழ்க்கையிலிருந்து இம்மியும் பிசகாத அவதானிப்பாக இருக்கிறது. உழைப்பைப் பற்றி எவனெவனோ உளறும்போது சலிக்கும் நமக்கு பட்டுக்கோட்டையாரின் பாடல்கள் நெருக்கமாக இருப்பதைப்போல.

Sunday, May 12, 2013

உருப்போட்டு மார்க் வாங்குவது தகுதி திறமை ஆகிவிடுமா? - பெரியார்



மார்க்குகளைப் பார்ப்பதில் ஒரு மாணவன் தமிழில், ஆங்கிலத்தில் 42 மார்க்கு வீதம் வாங்கி தேர்வு பெற்றிருக்கிறான்; மற்றொரு மாணவன் 85 மார்க்கு வீதம் வாங்கினதாலும் முதல் வகுப்பில் வெற்றி பெற்று இருக்கிறான். இந்தப்படி மொத்தம் 170 மார்க் அதாவது 86 மார்க்குகள் அதிகம் வாங்கி தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் முதல் வகுப்பில் பாஸ் செய்துவிட்டதால் இந்தப் பையன் எப்படி வைத்தியத்திற்கும், பொறியியலுக்கும் வேண்டிய உயர்ந்த யோக்கியதாம்சமுடையவனாகிவிடுவான்? தேவையான அளவுக்கு 42+42=84 மார்க்கு வாங்கிய பையன் எப்படி தாழ்ந்த யோக்கியதாம் சமுடையவனாகிவிடுவான்? மனிதனுடைய அறிவுசக்தி, திறமை சக்தி வேறு, உருப்போடும் புரோகித சக்தி வேறு என்பதை எந்த அறிவாளியும் ஒப்புக்கொண்டே தீர்வான்.

உருப்போடுவது என்பது ஒரு வித்தை. அதை பொது அறிவிலும் பொது யோக்கியதாம்சத்திலும் சேர்ப்பது சுத்த மதியீனம்; அல்லது சூழ்ச்சி_தந்திரம் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். 

உருப்போடுவதில் ஞாபசக்தியில் திறமை உடைய அஷ்டாவதானிகள், சதாவதானிகள், வேதபாராயண புரோகிதர், புலவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் பொது அறிவில் மேம்பட்டவர்கள் ஆகிவிடுவார்களா? 

எனவே பரீட்சைத் தேர்வுப்பத்திரங்களில் மார்க்கு எண்களைக் குறிப்பிடுவதும் அந்த அளவை யோக்கியதாம்சத்தில் சேர்ப்பதும் தகுதி திறமையைப் பாழாக்கிவிடும் என்றே கூறுவேன். 

உருப்போடுவதில் தேர்ந்தவன் எல்லாம் ஒழுக்கம், நாணயம், வேலைத்தகுதி உடையவன் ஆகிவிடுவானா என்பதை உருப்போடும் திறமையை யோக்கியதாம்சமாய் எடுத்துக்கொள்ள வாதாடும் ஒவ்வொரு பார்ப்பனரையும் நெஞ்சில் கைவைத்துப் பார்க்கும்படி வேண்டிக்கொள்கிறேன்.

- ஈ.வெ.ராமசாமி 7.10.1962

Friday, May 10, 2013

வன்னியர் மாநாட்டில் பெரியார் என்ன பேசினார்?


சகோதரர்களே,

பொதுவாக இதுபோன்ற ஜாதி மகாநாடுகள் இனி கூட்டுவதாயிருந்தால் தங்கள் ஜாதி பெருமையைப் பற்றி பாட்டி கதைகள் பேசி அர்த்தமற்றதுமான பெருமைப் பாராட்டிக்கொள்ளுவதற்காகக் கூட்டுவதாய் இருக்கக்கூடாது என்றும் தங்கள் ஜாதியோ சமூகமோ இன்னும் தனியாகவே பிரிந்திருக்கும்படி வெறும் தங்கள் ஜாதி உயர்வையே பேசிக்கொண்டிருக்கக் கூட்டப்படக் கூடாது என்றும் முதலில் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இம்மகாநாட்டின் பயனாகவாவது நீங்கள் உங்களுக்கு மேல்ஜாதி ஒன்று இருக்கின்றது என்று எண்ணிக் கொண்டிருப்பதையும் அடியோடு ஒழித்துவிட வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன்.

ஏனெனில், நீங்கள் சிலஜாதிக்குப் பெரியார்கள் ஆகவேண்டுமேன்றும் ஆசையால் செய்யும் முயற்சியானது மற்றொரு ஜாதியைவிட நீ்ங்கள் கீழ் ஜாதியென்று நீங்களாகவே ஒப்புக்கொண்டவராகிறீர்கள். இதனால் உங்களாலேயே உங்களுக்கு கீழ்ஜாதி பட்டம் நிலைத்துவிடுதோடு நீங்கள் மேல்ஜாதி என்கின்ற தத்துவம் தகறாரில் இருந்துவிடுகின்றது.

உதாரணமாக இப்பொழுது நீங்கள் உங்களை வன்னியகுல சத்திரியர் என்றும் சொல்லிக்கொள்ளுகிறீர்கள். இதனால் நீங்கள் தங்களை பிராமணர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் ஒரு கூட்டத்தாராகிய பார்ப்பனர்களுக்கு கீழ்பட்ட ஜாதியார் என்பதை சிறிதும் எதிர்வாதம் இல்லாமல் ஒப்புக் கொண்டவர்களாகிவிட்டீர்கள்.ஆனால் உங்கள் சத்திரிய தன்மையாலோ தகராறுகளுக்கு குறைவில்லை.

நீங்கள் வன்னியர்குல சத்திரியர் என்றால் நாடார்கள் தங்களை அக்கினி குல சத்திரியர்ரென்று சொல்லிக் கொள்ளுகிறார்கள். அவர்கள் பூணூல் கயிறும் உங்கள் பூணூல் கயிற்றைவிட கொஞ்சமும் இளைத்ததல்ல. ஆனால் நாடார்களை சத்திரியர்கள் என்று ஒப்புக்கொள்ளாமல் இழி வார்த்தை என்று நீங்கள் கருதும் ஒரு பெயரை சொல்லி கூப்பிடுகிறார்கள். நீங்களும் அதுபோலவே நாடார்களை சத்திரியர்கள் என்று ஒப்புக் கொள்ளாமல் இழி வார்த்தை என்று அவர்கள் கருதும் ஒரு பெயரை சொல்லி அவர்களை நீங்கள் கூப்பிடுகிறீர்கள். கடைசியில் கேசு ஏற்பட்டு பணச்செலவு செய்து யாராவது ஒருவர் தண்டனையும் அடைய நேருகின்றது.

நாயுடு ஜாதி என்றும் எங்கள் ஜாதிக்காரர்கள் உங்கள் இரண்டு பேரையும் சத்திரியர்கள் அல்ல என்று சொல்லிவிட்டு தாங்கள்தான் சத்திரியர்கள் என்கிறார்கள். ராஜா என்கின்ற மற்றொரு ஜாதிக்காரர்கள் நீங்கள் மூன்று பேரும் சத்திரியர்கள் அல்ல நாங்கள்தான் சத்திரியர்கள் என்கின்றார்கள். சிங்கு மராட்டியர் ஆகியவர்கள் நீங்கள் நால்வரும் சத்திரியர்கள் அல்ல நாங்கள்தான் சரியான சத்திரியர்கள் என்கிறார்கள். 

இதுபோல் இன்னமும் குடகு சத்திரியர்கள் எத்தனையோ பேர் சத்திரிய பட்டத்திற்கு இத்தனை பேர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் போட்டியும் சண்டையும் போட்டுக் கொள்ளுகின்றார்களே ஒழிய இதன் பலனாய் எச்சில் கின்னம் கழுவுகவனுக்கும், பிச்சை எடுத்து வாழுபவனுக்கும் தரகு வேலை செய்பவனுக்கும் நோகாமல் பிராமணப் பட்டம் கிடைத்துவிட்டது. அப்படி கிடைக்கப்பெற்ற அந்த பிச்சை தொழில் பார்ப்பான் உங்களிடம் பணமும் வாங்கிக்கொண்டு மகாநாடு கூட்டி, சத்திரியன் உலகத்திலேயே கிடையாது என்று விளம்பரப்படுத்தி சொல்லிவிடுகிறான். அப்படி இருந்தும்கூட அவனிடம் உங்கள் ஒருவருக்கும் தகராறு கிடையாது. அன்றியும் அவர்களுக்கு முத்தமிட்டு காலைக் கழுவி தண்ணீரை குடிக்கப் போட்டி போடுவதில் குறைச்சலுமில்லை. உங்கள் ஒவ்வொரு கூட்டத்தாருக்கும் அனேகமாய் அவன் குருவாக இருக்கிறான்.

ஆகவே இந்த மாதிரி இழிவானதும் முட்டாள்தனமானதும் அர்தமற்றதுமான காரியங்களுக்கு இம்மாதிரி மகாநாடுகள் இனியும் கூட்டுவதாயிருந்தால் இம்மகாநாடுகள் அழிந்துபோவதே மேல் என்று வருத்தத்துடன் சொல்லிக்கொள்ளுகிறேன். தங்கள் ஜாதி உயர்த ஜாதி என்று சொல்லிக் கொள்ளுவதற்கு மாத்திரமே நாட்டில் இப்போது எங்கும் ஜாதி மகாநாடுகள் கூட்டப்படுவதும், அதோடு பிற ஜாதிகளை சாடையாகவும் வெளிப்படையாயும் இகழ்வதும் சாதி மகாநாடுகளின் சுபாவமாய்விட்டது. 

இதன் பலனாகவே சக்கிலியர்கள் என்பவர்கள் தங்களை அருந்ததியர்கள் என்பதும், பள்ளர்கள் என்பவர்கள் தங்களை தேவேந்திரகுல வேளாளர்கள் என்பதும், ஆசாரிகள் தங்களை செளராஷ்டிரப் பிராமணர்கள் என்பதும், தேவாங்கர்கள் என்பவர்கள் தங்களை தேவாங்கப் பிராமணர்கள் என்பதும், குயவர்கள் தங்களை குலால விஸ்வ பிராமணர்கள் என்பதும், இவ்வளவு சமூகத்தார்களும் தங்கள் தங்கள் உடலினால் கஷ்டப்பட்டு தொழில் செய்து பிற ஜனங்களுக்கு உதவியும் செய்து நியாயமான வழியில் வாழ்கை நடத்திக்கொண்டு தங்களை பிராமணன், இந்திரன், அருந்ததி, சந்திரன் என்று பல ஒழுக்கமற்ற சோம்பேறிப் பட்டங்களை வைத்துக்கொள்ள முயற்சிக்கின்றதை பார்கின்றோம்.

ஆனால் பார்ப்பான் பிச்சை எடுத்து சாப்பிட்டும் நோகாமல் மற்றொருவன் உழைப்பில் சாப்பிட்டுக்கொண்டும் இருந்துகொண்டு நீங்கள் யாரும் பிராமணர்கள் அல்ல; சத்திரியர் கூட அல்ல பேசப்போனால் வைசியர் கூட அல்ல, நாங்கள்தான் பிராமணர்கள்; நீங்கள் எல்லோரும் எங்களுக்கு தொண்டு செய்ய எங்கள் வைப்பாட்டி மக்களாய் இருக்க கடவுளால் பிறப்புவிக்கப்பட்ட சூத்திரர்கள் என்று தைரியமாய் சொல்லி சிவில் கிரிமினல் புஸ்தகத்திலும் அதை ஸ்தாபித்துவிட்டு மற்றும் சில உரிமைகளையும் தனக்கு வைத்துக்கொண்டு செளகரியமாய் உட்கார்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். அந்த சோம்பேறி செளக்கிய நிலை நிலைப்பதற்கேதான் இப்பேர்ப்பட்ட நமது ஜாதி மகாநாடுகள் பெரிதும் உபயோகப்படதக்கதாய் இருக்கின்றன என்பதே எனது முடிவான அபிப்பிராயம்.

ஆகையால் சகோதரர்களே இனி இந்த மாதிரியான சமூக மகாநாடுகளில் இம்மாதிரியான சாதி உயர்வு தாழ்வுகளைப் பற்றிய பேச்சே இருக்கக்கூடாது என்றும் மற்ற சாதியார் என்பவர்களுடன் நாம் எப்படி கலப்பது? நாம் எவருக்கும் கீழ் ஜாதி அல்ல என்கின்ற தன்மை எப்படி அடைவது? நமக்குக் கீழும் நமது நாட்டில் எந்த சாதியும் இல்லை; நாம் எல்லோரும் சமமே என்கின்றதான சமதர்மநிலையை எப்படி உண்டாக்குவது என்கின்ற காரியத்திற்கே பாடுபட வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்.

பெரியார்(1-6-1930 குடிஅரசு)

மார்க்சிய கண்ணோட்டத்துடன் வேதத்தை அணுகுகிறவர்கள், திராவிட கருத்தியலை அணுகுவதில்லை

(இக்காணொளி குலுக்கையில் வெளியிடுவதற்காக ஒளிப்பதிவு செய்த தோழர் Saravanaperumal Perumal மற்றும் நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பாளர்களுக்கு நன்றி) ...