புதன், 17 ஜனவரி, 2018

சுயசிந்தனையுடைய மனிதர்களா நாம்?

மனிதர்களை இழிவுசெய்யும், ஏற்றத்தாழ்வை அங்கீகரிக்கும் மனுசாஸ்திரத்தின் சில பக்கங்களை நகலெடுத்து நாம் எரிக்கும்போராட்டம் நடத்தும்போது இடைநிலைச் சாதி ஆதிக்கத்தைக் கண்டு நாம் பொங்குவதில்லை என்றார்கள் சில பார்ப்பன சித்தாந்தத்துக்கு பல்லக்கு தூக்குபவர்களான இடைநிலைகள்.

நாம் இடைநிலைச்சாதிகளின் ஆதிக்கத்துக்கு எதிரான போராட்டங்களையும் நடத்துகிறோம். கூடுதலாக இந்த ஏற்றத்தாழ்வுக்கு உரம்சேர்க்கிற பார்ப்பனிய கருத்தியலுக்கு எதிராக களமாடுவதே நோய்க்கான தீர்வென கருதுகிறோம். இதை எல்லாவற்றையும் பார்ப்பனர்கள் மீதான காரணமற்ற வெருப்பென்று பரப்பினார்கள். தலித்துகள் இப்படி யாரையும் ஒதுக்குவதில்லை என்றும் காரணம், அவர்கள் ஒடுக்கப்படுதலின் வலியறிவார்கள் என்றும் ஜெயமோகன் வழக்கமான பாணியில் நஞ்சைப் பரப்ப, அதில் புளகாங்கிதமடைந்து சிலர் பரப்பினார்கள்.

ஆண்டாள் குறித்த வைரமுத்துவின் கருத்தும் அதையொட்டிய பார்ப்பனர்களின் திமிர்ப்பேச்சும் இந்துக்களைத் தூண்டிவிடுவதும் இது வைரமுத்துவை முன்னிட்டு மட்டுமே அல்ல என்பதை வெளிப்படுத்திவிட்டது. நாமும் வைரமுத்துவின் பக்கம் நிற்பது அவருக்காக மட்டுமே அல்ல என்பதை அறிந்தே செய்கிறோம்.

தலைமேல் அமர பார்ப்பனர்கள் என்னவெல்லாம் செய்வார்கள் என்பதை உணர நீங்கள் வேதங்களையோ பக்தி இலக்கியங்களையோ கூட படிக்கவேண்டியதில்லை. அம்பி எஸ்.வீ. சேகர் பேசியிருக்கும் இந்த காணொயைப் பார்த்தாலே புரியும்.



வைரமுத்துவுக்கு ஆதரவாக பாரதிராஜா வந்ததும் பயந்துபோன பார்ப்பனர்கள் முத்துராமலிங்கதை முன்வைத்து வைரமுத்து-பாரதிராஜாவை தனிமைப்படுத்த நினைக்கிறார்கள். கூடுதலாக பெரும்பான்மை மதவெறியற்ற இந்துக்களின் தலையில் ஜாதி, மதவெறியைத் திணிக்க பொய்ப்பரப்புரைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். சமத்துவத்துக்குக் கேடான இந்த நபர்களுக்கு எங்கிருந்து வீரம் வருகிறது. எங்கிருந்து வலிமை சேர்கிறது. இவர்களின் சித்தாந்தத்தை ஒழிப்பதில் என்ன தயக்கம் நமக்கு. பார்ப்பனரல்லாதார் சிந்திக்கவேண்டும்.

யோகம் என்பது பக்தி மார்க்கத்தைப் போலல்ல என்று பசப்பித்திரிவார்கள். ஆனால், நித்யானந்தாவின் இந்த சீடர்களான சிறுமிகளின் பேச்சைக்கேளுங்கள்.



மதவாதம், ஆன்மீகம், யோகம், எளிய மக்களின் நம்பிக்கை என்று என்ன பெயர் சொன்னாலும் எல்லாம் மதவெறியின் ஒரு புள்ளியில் இணையத்தான் செய்கின்றன. மதத்துடன் கலந்துவிட்ட கலை-இலக்கியம் உட்பட.

முதலில் நித்யானந்தாவைப் பின்பற்றும் இந்தச் சிறுமிகள் பேச்சைக் கேட்டு கோபம் வந்தது. பிறகு முழுவதுமாக கேட்டு முடிக்கையில் அவர்கள் மீதான கவலையாக மாறியது.

Child abuse பாலியல் ரீதியாக நடந்தால் மட்டும்தானா? இந்தச் சிறுமிகள் தங்கள் கல்வியை முறையாக கற்று அறிவார்ந்தவர்களாக உயர்ந்து, தங்கள் வாழ்வை முன்நகர்த்திச் செல்வதற்குப் பதில் எவ்வாறு பணிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதை அனுமதிக்கும் நாம் நாம் எத்தகையவர்கள். நமது சட்டம், நீதி, அறஉணர்வு எத்தகையது.



The World Before Her இல் வரும் பிராச்சியின் கதையை நினைவுக்கு கொண்டுவரக்கூடிய இந்த துயரத்தை எவ்வாறு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

சுயசிந்தனையுடைய மனிதர்களா நாம்?

கருத்துகள் இல்லை: